top of page

METODA RUCHU ROZWIJAJĄCEGO WERONIKI SHERORNE

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne opiera się na prostych ćwiczeniach ruchowych, które wspierają rozwój u dzieci (i dorosłych) – świadomość własnego ciała, przestrzeni, relacji z inną osobą i grupą. Została opracowana przez Veronicę Sherborne pod koniec XX wieku. 

Cele metody

Metoda wspiera rozwój w czterech obszarach:

​

  1. Świadomość własnego ciała – poznanie jego możliwości, napięcia, granic ruchu

  2. Świadomość przestrzeni – orientacja w otoczeniu, kierunki, odległości

  3. Budowanie relacji z drugim człowiekiem – zaufanie, współdziałanie, komunikacja niewerbalna

  4. Współpraca w grupie – poczucie przynależności, inicjatywa, respektowanie granic innych

Główne założenia metody

Dla kogo?

  • dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym

  • dzieci z trudnościami rozwojowymi (ASD, niepełnosprawność intelektualna, SLI, ADHD)

  • dzieci nieśmiałe, lękliwe lub nadpobudliwe

  • całe grupy przedszkolne – jako zajęcia integracyjne

  • dorośli – np. w pracy z ciałem, relacją i zaufaniem

  • ruch jest podstawowym narzędziem poznawania siebie i świata

  • zabawa i relacja są ważniejsze niż „poprawne wykonanie ćwiczenia”

  • każde dziecko ma kompetencje do ruchu – nie trzeba „uczyć” techniki

  • bezpieczeństwo fizyczne i emocjonalne jest kluczowe

  • dorosły to partner, nie instruktor wydający polecenia

Kategorie ćwiczeń wg Sherborne 

a) Ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała

  • turlanie się, przeciąganie, pełzanie,

  • dociskanie ciała do podłoża,

  • ćwiczenia rozluźniające i napinające.

b) Ćwiczenia w relacji „z”

Ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu oraz współpracę

  • ruch w parze lub grupie,

  • naśladowanie partnera,

  • wspólne kołysanie, prowadzenie.

c) Ćwiczenia w relacji „przeciwko”

  • przepychanie, przeciąganie,

  • siłowanie się w kontrolowany sposób,

  • uczą kontroli siły i respektowania granic.

d) Ćwiczenia w relacji „razem”

  • wspólne budowanie form ruchowych,

  • synchronizacja ruchów,

  • współdziałanie całej grupy.

Przykładowe ćwiczenia

Ćwiczenia kształtujące świadomość osoby

Powitanie stopami: grupa siedzi w kręgu trzymając się za ręce, wszyscy wyciągają nogi przed siebie i witają się dotykając palcami stóp.

Iskierka: grupa siedzi w kręgu trzymając się za ręce, prowadzący ściska dłoń siedzącego obok niego dziecka, ono podaje uścisk dłoni sąsiadowi i w ten sposób iskierka przechodzi przez cały krąg.

Ćwiczenia kształtujące świadomość schematu ciała

Koncert na plecach: dorosły klęczy obok leżącego na brzuchu dziecka. Dorośli grają palcami na plecach dzieci, najpierw delikatnie opuszkami palców a następnie kantami dłoni i całymi dłońmi. Zmieniają siłę i rytm uderzeń.

Ćwiczenia kształtujące świadomość przestrzeni

Przeciąganie: dorośli i dzieci leżą „w rozsypce” na podłodze. Przeciągają się (jak po przebudzeniu) i każdy próbuje zagarnąć jak najwięcej przestrzeni dla siebie.

Relacja „Z” – Fala: 2-3 dorosłych wykonuje obok siebie klęp podparty. Dziecko kładzie się na ich plecach na brzuchu. Dorośli lekko kołyszą się na boki, do przodu i do tyłu oraz zataczając kółka.

​

Relacja „przeciwko” – Spychacz: dorosły i dziecko siedzą w rozkroku na podłodze plecami do siebie. Na przemian odpychając się stopami próbują przesunąć partnera (dorosły ustępuje, gdy wyczuwa, że dziecko użyło do tego całej swojej siły).

​

Relacja „razem” – Podskoki w trójkach: dwóch dorosłych stoi po obu stronach dziecka, podtrzymując je za ręce oraz pod łokcie. Dziecko trzyma łokcie jak najbliżej tułowia. Dorośli pomagają mu podskoczyć, wykonać skok do przodu, kilka kroków do przodu lub pokonać przeszkodę.​.

Wybrane artykuły

​

​

​

​

​

​

​

bottom of page