INTEGRACJA SENSORYCZNA
CO TO JEST INTEGRACJA SENSORYCZNA?
Integracja sensoryczna (IS) to pojęcie z zakresu psychologii i terapii zajęciowej, odnoszące się do procesu, w którym mózg odbiera, przetwarza i organizuje informacje pochodzące z różnych zmysłów, tak aby osoba mogła adekwatnie reagować na bodźce ze środowiska. W praktyce integracja sensoryczna dotyczy przede wszystkim dzieci, które mają trudności z przetwarzaniem bodźców dotykowych, ruchowych, wzrokowych, słuchowych czy proprioceptywnych (czucie głębokie, np. pozycja ciała w przestrzeni).
Ich dobre zintegrowanie jest podstawą optymalnego rozwoju i działania pozostałych wszystkich wyższych zmysłów i umiejętności. Należą do nich na przykład: wzrok, słuch, mowa, umiejętność chodzenia oraz zdolność wykonywania precyzyjnych czynności, jak malowanie, pisanie.
ZABURZENIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ
Zaburzenia integracji sensorycznej mają miejsce, gdy mózg nie jest zdolny do prawidłowego przetwarzania bodźców zmysłowych. Dziecko wówczas ma trudności z wykonaniem i zaplanowaniem własnych działań, może być nadmiernie ruchliwe, ma kłopoty z koncentracją uwagi. Pojawiają się również zaburzenia w rozwoju koordynacji ruchu, umiejętności pisania czy czytania.
-
Nadmierna wrażliwość na bodźce dotykowe, ruchowe, wzrokowe lub słuchowe
-
Obniżona wrażliwość na bodźce dotykowe, ruchowe, wzrokowe lub słuchowe
-
Zbyt wysoki lub zbyt niski poziom aktywności ruchowej
-
Trudności w koordynacji ruchowej i precyzji ruchów
-
Opóźnienia w rozwoju mowy i komunikacji
-
Problemy z koncentracją, organizacją działań i uwagą
-
Impulsywność, trudności w kontrolowaniu emocji i reakcji
CELE INTEGRACJI SENSORYCZNEJ W TERAPII
-
Rozwój prawidłowych reakcji na bodźce zmysłowe – dziecko uczy się adekwatnie reagować na dotyk, dźwięk, ruch, światło itp.
-
Poprawa koordynacji ruchowej – lepsze planowanie ruchów, równowaga, precyzja w codziennych czynnościach.
-
Wzrost koncentracji i uwagi – dziecko potrafi lepiej skupić się na zadaniach szkolnych i codziennych.
-
Redukcja nadwrażliwości lub niewrażliwości na bodźce – dziecko lepiej toleruje hałas, dotyk, ubiór, tłok itp.
-
Rozwój zdolności społecznych i emocjonalnych – lepsze radzenie sobie w kontaktach z rówieśnikami i dorosłymi, redukcja frustracji i lęku.
-
Wsparcie samoregulacji – dziecko uczy się kontrolować emocje i reakcje w różnych sytuacjach.
