Rozwój Ruchowy Dziecka
BANK METOD I MATERIAŁÓW
DLA NAUCZYCIELI
Poznasz najważniejsze metody pedagogiczne – od ruchu rozwijającego Sherborne, przez metodę Orffa, po metody aktywizujące i sensoryczne. Każda opisana w prosty, praktyczny sposób, z przykładami ćwiczeń i wskazówkami do wykorzystania od razu. Ponadto scenariusze zajęć, inspiracje i pomysły - ciekawe artykuły, propozycje zabaw.
.jpg)
SPIS TREŚCI
METODA RUCHU ROZWIJAJĄCEGO WERONIKI SHERBORNE
WERONIKA SHERBORNE była angielską terapeutką, nauczycielką wychowania fizycznego. W latach 60-tych wypracowała własny system ćwiczeń. Ma on zastosowanie we wspomaganiu prawidłowego rozwoju dzieci i w korygowaniu jego zaburzeń. Ćwiczenia te wywodzą się ze szkoły Rudolfa Labana i z doświadczeń własnych, a znane są pod nazwą Ruchu Rozwijającego.
Nazwa ruchu rozwijającego wyraża główną ideę metody: – posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. Opracowany przez Sherborne system ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspakajanych w kontakcie z dorosłymi.
GIMNASTYKA TWÓRCZA
RUDOLFA LABANA
RUDOLF LABAN – wybitny tancerz, choreograf i teoretyk ruchu – zapisał się
w historii jako jeden z najważniejszych twórców gimnastyki twórczej. Jego nowatorskie spojrzenie na ruch doprowadziło do powstania metody łączącej taniec, sztukę i psychologię. Opracowana przez niego gimnastyka twórcza to nie tylko zestaw ćwiczeń, lecz przede wszystkim forma artystycznej ekspresji, która pozwala odkrywać własne możliwości i emocje poprzez ruch.
_edited.jpg)
METODA CARLA ORFFA
CARL ORFF był niemieckim kompozytorem, dyrygentem oraz pedagogiem. Punktem wyjścia dla jego metody było uaktywnienie dzieci. Inspirował je do samodzielnego tworzenia, a za najlepsze pomoce dydaktyczne uważał proste instrumenty, na których mogły grać bez wcześniejszego przygotowania. Zadania umuzykalniające, które wykonują dzieci muszą odbywać się w przyjaznej atmosferze, zachęcić je do dobrowolnego, aktywnego uczestnictwa, tak, aby efekt końcowy sprawił zadowolenie nie tylko nauczycielowi, ale przede wszystkim każdemu dziecku. Ważnym elementem metody oprócz śpiewu jest ruch przy muzyce. Kształtuje on koordynację ruchowo- słuchową. Dzięki ćwiczeniom inhibicyjno - incytacyjnym dzieci z łatwością przyswoją sobie poczucie rytmu i tempa.
To support physical distancing efforts, the library is operating with very limited staff, and remains closed to the public. Click here to learn more about how we’re keeping our library safe.
METODA AKTYWNEGO SŁUCHANIA BATII STRAUSS
BATIA STRAUSS - izraelska pedagog i muzyk, która opracowała metodę aktywnego słuchania muzyki, szczególnie dla dzieci. Metoda ta polega na łączeniu słuchania muzyki (zwłaszcza klasycznej) z prostymi ruchami, tańcem, zabawą i grą na instrumentach, co rozwija koordynację i wrażliwość muzyczną dzieci. Jest ona uznawana za standard edukacyjny w Izraelu i stosowana w wielu przedszkolach i szkołach.
METODA DOBREGO STARTU
METODA DOBREGO STARTU (MDS) to wielozmysłowa metoda terapeutyczno-profilaktyczna stworzona przez prof. Martę Bogdanowicz, oparta na połączeniu rytmu, muzyki, wzorów graficznych i ruchów, by wspierać rozwój psychomotoryczny dziecka, zwłaszcza funkcji językowych i spostrzegania, przygotowując do nauki czytania i pisania. Stosuje się ją w pracy z dziećmi w wieku 2-10 lat, w tym z ryzykiem dysleksji, autyzmem i opóźnionym rozwojem, poprzez ćwiczenia ruchowe, słuchowe (piosenki) i wzrokowo-ruchowe (rysowanie figur i liter w rytm).
Oryginalna metoda pochodzi z Francji i nosi nazwę Le Bon Depart czyli dobry odlot, start. Nazwa miała wskazywać na możliwość zastosowania jej w przygotowaniu dzieci do nauki czytania i pisania.
.jpg)
EDUKACJA PRZEZ RUCH DOROTY DZIAMSKIEJ
Metoda EDUKACJA PRZEZ RUCH - to system form i metod kształcenia oraz terapii, który wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch organizmu. Człowiek rusza się, a więc przez ruch uaktywnia zmysły, dzięki którym poznaje otaczający go świat. Twórcą Edukacji przez ruch jest Dorota Dziamska. Metoda "dąży" do poruszania się według określonej rytmicznej procedury aktywizując zmysły. Wspiera wzrost poziomu integracji sensorycznej, by w ten sposób przygotować ciało jak i umysł do procesu uczenia się. Nauczyciel prowadzący zajęcia stosuje określone proste lub bardziej złożone formy ruchu zgodnie z fizjologią i możliwościami psychoruchowymi dzieci. Każda zabawa zbudowana jest z wielu ćwiczeń, które wspierają całościowy, holistyczny rozwój.
METODA RYTMIKI ÉMILE’A JAQUES’A-DALCROZE’A
ÉMILE JAQUES-DALCROZE (1865–1950) – szwajcarski kompozytor i pedagog. Metodę opracował na początku XX wieku jako odpowiedź na schematyczne nauczanie muzyki. Rytmika Dalcroze’a to metoda wychowania muzycznego, w której ruch ciała jest podstawowym środkiem poznawania muzyki. Zakłada, że dziecko najlepiej rozumie rytm, tempo i frazę muzyczną wtedy, gdy może je przeżyć ruchem.
