top of page

DIAGNOZA  DYSLEKSJI

Diagnozę dysleksji można postawić uczniowi u którego:

  • ​stwierdzono inteligencję przeciętną lub wyższą,

  • prawidłowo funkcjonują zmysły: wzroku i słuchu – niezbędna jest prawidłowa ostrość widzenia (bez istotnej wady wzroku) i słyszenia,

  • prawidłowo przebiega proces dydaktyczny – realizowanie obowiązku szkolnego w języku naturalnym dziecka. W przypadku trudności dziecko korzysta z dodatkowych zajęć, np. zajęć korekcyjno-kompensacyjnych,

  • występują istotne trudności szkolne – duże trudności w pisaniu, czytaniu i liczeniu, które utrzymują się przez dłuższy czas i nie ustępują mimo dodatkowej pracy,

  • występują zaburzenia funkcji percepcyjno-motorycznych – dziecko z dysleksją ma deficyty w obrębie funkcji percepcyjno-motorycznych, które są odpowiedzialne za występowanie trudności w pisaniu, czytaniu, liczeniu,

  • nie ma zaniedbania środowiskowego – trudności edukacyjne nie mogą być spowodowane brakiem wsparcia ze strony rodziców. Dziecko zostawione samo sobie rzadko ma w sobie siłę do samodzielnej i systematycznej pracy, w związku z tym trudności, które mogłyby zostać wyeliminowane, nawarstwiają się,

  • nie ma schorzeń neurologicznych – wyjątkiem jest sytuacja, w której schorzenie zostało zdiagnozowane później niż objawy dysleksji.

Diagnoza dysleksji rozwojowej - w jakich sytuacjach stawiamy diagnozę świadcząco o dysleksji rozwojowej
PREJDŹ DO PREZENTACJI

Wybrane artykuły

Diagnoza dysleksji
bottom of page