
DIAGNOZA DYSLEKSJI
Diagnozę dysleksji można postawić uczniowi u którego:
-
stwierdzono inteligencję przeciętną lub wyższą,
-
prawidłowo funkcjonują zmysły: wzroku i słuchu – niezbędna jest prawidłowa ostrość widzenia (bez istotnej wady wzroku) i słyszenia,
-
prawidłowo przebiega proces dydaktyczny – realizowanie obowiązku szkolnego w języku naturalnym dziecka. W przypadku trudności dziecko korzysta z dodatkowych zajęć, np. zajęć korekcyjno-kompensacyjnych,
-
występują istotne trudności szkolne – duże trudności w pisaniu, czytaniu i liczeniu, które utrzymują się przez dłuższy czas i nie ustępują mimo dodatkowej pracy,
-
występują zaburzenia funkcji percepcyjno-motorycznych – dziecko z dysleksją ma deficyty w obrębie funkcji percepcyjno-motorycznych, które są odpowiedzialne za występowanie trudności w pisaniu, czytaniu, liczeniu,
-
nie ma zaniedbania środowiskowego – trudności edukacyjne nie mogą być spowodowane brakiem wsparcia ze strony rodziców. Dziecko zostawione samo sobie rzadko ma w sobie siłę do samodzielnej i systematycznej pracy, w związku z tym trudności, które mogłyby zostać wyeliminowane, nawarstwiają się,
-
nie ma schorzeń neurologicznych – wyjątkiem jest sytuacja, w której schorzenie zostało zdiagnozowane później niż objawy dysleksji.
Wybrane artykuły











