NARODOWE CZYTANIE "DZIADÓW"
„Dziady” Adama Mickiewicza to jedno z najwybitniejszych dzieł polskiego romantyzmu i zarazem utwór, który od ponad dwóch stuleci skłania do refleksji nad losem człowieka, narodu oraz znaczeniem pamięci o przeszłości. Łącząc ludowe wierzenia z głęboką filozofią i historią Polski, dramat porusza uniwersalne wartości: miłość, wolność, odpowiedzialność, poświęcenie i walkę o godność.
W ramach Narodowego Czytania zapraszamy do ponownego odkrycia tego wyjątkowego dzieła. Niech wspólna lektura stanie się okazją do poznania jego symboliki, niezwykłych bohaterów oraz ponadczasowego przesłania, które pozostaje aktualne także dziś. Ta strona przybliża najważniejsze informacje o utworze, jego autorze, bohaterach, motywach i kontekście historyczno-literackim, pomagając lepiej zrozumieć jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury.
"Dziady to fundament polskiej kultury i swoista „lektura lektur”. To narodowe misterium, w którym przeszłość wiąże się z przyszłością, a tradycyjne obrzędy tworzą przestrzeń dla naszych narodowych debat" – napisała w liście Para Prezydencka (List pary prezydenckiej)
WYBRANE ARTYKUŁY
DODATKOWE MATERIAŁY
-
Adam Mickiewicz, "Dziady" (audiobook WolneLektury.pl)
II CZĘŚĆ "DZIADÓW"
Dramat romantyczny – utwór przedstawiający ludowy obrzęd dziadów odbywający się w kaplicy. Podczas ceremonii przywoływane są duchy zmarłych, które opowiadają o swoich winach i udzielają żywym moralnych nauk. W utworze przenikają się świat realny i nadprzyrodzony, a głównym przesłaniem jest odpowiedzialność za własne czyny.
III CZĘŚĆ "DZIADÓW"
Dramat romantyczny – utwór o charakterze patriotycznym, napisany po upadku powstania listopadowego. Przedstawia prześladowania młodzieży polskiej przez zaborców, cierpienie narodu oraz walkę o niepodległość. Bohater, Konrad, buntuje się przeciwko Bogu i pragnie poświęcić się dla ojczyzny. Ważnymi motywami są mesjanizm, prometeizm oraz wizja Polski jako „Chrystusa narodów”.
IV CZĘŚĆ "DZIADÓW"
Dramat romantyczny – utwór poświęcony nieszczęśliwej miłości Gustawa, który jako duch odwiedza Księdza w noc zaduszną. Opowiada historię swojego tragicznego uczucia, rozczarowania i samobójstwa. Mickiewicz ukazuje romantyczne pojmowanie miłości jako uczucia silniejszego od rozumu i życia oraz podkreśla konflikt między światem uczuć a zasadami społecznymi.
