Przywiązuje wielką wagę do posiadania telefonu komórkowego;

Musi mieć go cały czas przy sobie, często nosi również ze sobą dodatkową, naładowaną baterię;

Kiedy nie ma ze sobą naładowanego aparatu, odczuwa głęboki dyskomfort, analogiczny do tego, jaki następuje po nagłym odstawieniu narkotyku, objawia się on: złym nastrojem, niepokojem, irytacją, bezsennością, a nawet atakami paniki;

Telefon jest pośrednikiem i najważniejszym narzędziem w codziennych kontaktach z innymi;

Używanie telefonu nie wypływa już z konieczności (takich jak praca) , a jest podyktowane czynnikami natury emocjonalnej i społecznej;

Odczuwa przymus ciągłego kontaktowania się z kimś bez konkretnego celu;

Ustawicznie, nerwowo nasłuchuje sygnału dzwonka bądź dźwięku sygnalizującego otrzymanie SMS-a;

Telefon służy jej do sprawowania nieustannej kontroli nad najbliższymi;

By usprawiedliwić swoje zachowanie, powołuje się na wygodę i bezpieczeństwo;

Woli kontakt telefoniczny niż rozmowę twarzą w twarz;

Maskuje bądź zaprzecza doświadczaniu lęków;

Apatia