
Na stronie:
Przed czytaniem -
rozbudzanie ciekawości
Zanim zaczniemy czytać, warto się zatrzymać. To właśnie moment „przed” często decyduje o tym, czy tekst nas wciągnie, czy pozostanie tylko kolejnym obowiązkiem do wykonania.
Aktywne czytanie nie zaczyna się od pierwszego zdania, ale od… pytania, zaciekawienia i uruchomienia wyobraźni. Gdy czytelnik ma już własne skojarzenia, przypuszczenia i oczekiwania, tekst przestaje być obcy — staje się przestrzenią do odkrywania i konfrontowania własnych myśli.
Metody pracy przed lekturą pomagają:
-
wzbudzić zainteresowanie tematem,
-
aktywizować wcześniejszą wiedzę,
-
przygotować umysł na odbiór treści,
-
nadać czytaniu cel i kierunek.
To etap, w którym nie ma złych odpowiedzi — liczy się ciekawość, swoboda myślenia i gotowość do zadawania pytań.
W materiale proste i skuteczne sposoby, które pozwalają „rozgrzać” czytelnika przed spotkaniem z tekstem — od przewidywania treści, przez burzę mózgów, po formułowanie własnych pytań.
Bo dobre czytanie zaczyna się jeszcze zanim otworzymy książkę.
Aktywne czytanie to metoda skupiająca się na zaangażowaniu czytelnika (dziecka) w proces lektury, zamiast biernego przyjmowania treści. Etap "przed czytaniem" jest kluczowy dla budowania zainteresowania i ułatwia zrozumienie materiału.
W kontekście dzieci, metoda aktywnego czytania często łączy się z ruchem i zabawą, a nie tylko siedzeniem w miejscu.
Kluczowe zasady przed czytaniem:
-
Zainteresuj: Pokaż dziecku okładkę i zapytaj, o czym według niego jest książka.
-
Przejrzyj: Przejrzyjcie razem obrazki, aby wzbudzić ciekawość.
-
Dostosuj: Wybierz materiał odpowiedni do poziomu i zainteresowań

Wybrane metody
Wstępna analiza
Badanie: przeczytanie krótkiego wstępu lub recenzji, aby wiedzieć, czego spodziewać się po książce.
Skimming
Przeglądanie tekstu: zapoznanie się ze strukturą materiału – tytułami, śródtytułami, pogrubieniami, ilustracjami i podsumowaniami.
Przeszukiwanie tekstu w poszukiwaniu konkretnych informacji (daty, nazwiska, słowa kluczowe), ignorując resztę treści.
Opowiadanie historii
Różne formy ćwiczeń komunikacyjnych:
-
Opowiedzcie w parach historię na wybrany czy wylosowany temat. Następnie jedna osoba opowiada wersję smutną, a druga wesołą.
-
Gorące pytania - otrzymujesz rekwizyt i opowiadasz historię.
-
Losujesz kości piktograficzne lub karty metaforyczne (milowe) i opowiadasz historię.
Alfabetyczne lotto
Wstęp do czytania: przygotuj kartkę podzieloną na tyle kwadratów ile jest liter i oznacz je tymi literami. Uczniowie wpisują w odpowiednie pola określenia, które pasują do zadanego tematu (np. temat Romantyzm; litera M = Mickiewicz). Otrzymujesz informację o faktycznej wiedzy uczniów - po omówieniu tematu mogą uzupełnić tabelę o kolejne fakty.
Pytania
Formułowanie pytań kluczowych przed lekturą: zastanowienie się, co już wiemy na dany temat, i sformułowanie pytań, na które odpowiedź chcemy znaleźć w tekście.
Geopoetyka
Wykorzystanie interakcji pomiędzy twórczością literacką a przestrzenią geograficzną:
-
przedstawienie zagadnień
np. z historii czy kultury w sposób dostosowany do młodego odbiorcy, -
zbieranie materiałów od różnych osób, tworzenie książek o miejscowości czy o rodzinie.
Warto wybrać formy ciekwe dla uczniów: lapbook, podcast, wywiad, film, digital story itp.
Remiks
Propozycja utworzenia utworu, który powstaje dzięki zmianie innego utworu (wiersza, fragmentu prozy, dokumentu itp). W odróżnieniu od covera, remiks jest opracowaniem utworu z wykorzystaniem tzw. śladów oryginału udostępnionego przez pierwotnego autora: opowiadamy własną historię na podstawie cudzych opowieści - cudza opowieść jest narzędziem dla naszej - np. na temat wprowadzający omawiany tekst.
Techniki:
-
Potnij fragment na części - zamieszaj - złóż coś innego - coś swojego.
-
Weź dwa utwory i stwórz z wybranych fragmentów jeden - nowy.
-
Wybierz fragmenty z twórczości autora i ułóż swój tekst.
Nowa treść - Prasowe inspiracje
Tworzenie hipotez: na podstawie okładki, ilustarcji czy tytułu próba przewidzenia, o czym będzie książka.
Można wykorzystać grafikę z czasopisma i na jej podstawie opowiedzieć historię lub nadać tytuł opowieści.
Swobodny tekst
Technika swobodnego tekstu (wg Celestyna Freineta) - wolna od jakiegokolwiek narzucania tematu czy formy pisania wypowiedź dziecka jako forma rozwijania różnorodnych form ekspresji.
Etapy:
1. Pisanie swobodnego tekstu.
2. Wybór najciekawszego tekstu.
3. Zbiorowe omawianie i poprawianie (korekta) wybranego tekstu.
4. Pedagogiczne wykorzystanie swobodnego tekstu.
Metoda KWL (Co Wiem, Co Chcę Wiedzieć, Czego Się Nauczyłem)
Zanim zaczniesz czytać, stwórz tabelę z trzema kolumnami:
-
K (Know - Wiem): Zapisz wszystko, co już wiesz na temat poruszany w tekście.
-
W (Want to Know - Chcę wiedzieć): Zapisz pytania, na które chciałbyś znaleźć odpowiedź w tekście.
-
L (Learned - Nauczyłem się): Po przeczytaniu tekstu, wypełnij tę kolumnę, notując, czego się nauczyłeś i czy znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania.
Ta technika aktywuje Twoją wcześniejszą wiedzę, pomaga ustalić cel czytania i pozwala na samokontrolę zrozumienia po lekturze.
Ikonoteksty
Wykorzystanie książki obrazkowej - literatura (nie tylko dla dzieci) w bliskim sąsiedztwie sztuk wizualnych, za sprawą słowa i obrazu niepodzielna jedność słowa i obrazu, które dopiero razem uruchamiają swój właściwy przekaz.
Zainteresowania
Wykorzystanie zainteresowań dziecka: Dobranie książek, które wymagają interakcji (np. wyszukiwanie elementów na obrazku, zgadywanki) już na etapie okladki.
Storytelling
Storytelling – opowiadanie historii – jest techniką oddziaływania na wyobraźnię
i emocje odbiorców za pomocą opowieści lub metafory.
Stworzenie historii jest umiejętnością komunikowania, która zaangażuje emocjonalnie słuchacza oraz wciąga
w dialog, na długo zapadając w jego pamięci.
Visible Thinking
Unaocznianie myślenia lub inaczej obrazowanie myślenia - wykorzystanie rutyn myślowych do rozwijania skłonności myślowych uczniów w takich obszarach jak: poszukiwanie prawdy, zrozumienie, uczciwość i wyobraźnia. Wykorzystanie obrazu, grafiki do refleksji i wypowiedzi.
Przykłady rutyn: SEE THINK WONDER; METODA 5 RAZY 2; ZOOM IN – ZOOM OUT.
Burza mózgów
Brainstorming - to technika kreatywnej pracy grupowej służąca generowaniu dużej liczby pomysłów i rozwiązywaniu problemów. Opiera się na spontanicznym zgłaszaniu idei bez ich natychmiastowej oceny, co stymuluje innowacyjność. Kluczem jest ilość, a nie jakość na początku, oraz rozwijanie pomysłów innych członków zespołu.
Etapy przeprowadzania:
-
Przygotowanie: Definicja problemu i dobór zespołu (najlepiej 5-10 osób).
-
Sesja właściwa: Generowanie pomysłów i ich zapisywanie (np. na tablicy).
-
Analiza i wybór: Selekcja najlepszych rozwiązań po zakończeniu burzy.
Mapa skojarzeń
Mapa myśli, mind map - to graficzna metoda notowania i organizowania informacji, która odwzorowuje sposób działania ludzkiego mózgu. Polega na umieszczeniu głównego tematu w centrum, od którego promieniście rozchodzą się linie łączące słowa kluczowe, rysunki i symbole. Wspiera kreatywność, proces uczenia się i zapamiętywanie.
Zastosowanie: generowanie nowych pomysłów.

Artykuły
-
Burza mózgów – co to jest i jak ją efektywnie przeprowadzić? - artykuł na stronie Burza w Mózgu
-
Burza mózgów jako przykład metody aktywizującej - artykuł na portalu dla nauczycieli Szkoła Podstawowa
-
Jak skorzystać z visible thinking routines w praktyce szkolnej - artykuł w serwisie Edunews.pl
-
KWL Charts: Strategia nauczania, która pracuje dla Twoich uczniów! - artykuł w serwisie Akademia Shofera
-
Pytania kluczowe jako sposób na zaangażowanie uczniów - artykuł na stronie CEO
-
Wykres KWL - Twój wybawca? - artykuł w serwisie MindOnMap
-
Visible Thinking - Integrowanie rozwoju myślenia uczniów z nauką przedmiotów obejmujących różne przedmioty - serwis Projekt Zero



