©   WebowaDBP 

      UT, ACh

Urszula Kozioł

poetka, powieściopisarka, dramatopisarka

Biografia

Z Teatrem Studenckim Kalambur, prezentującym oparty na jej wierszach spektakl „W rytmie słońca” odwiedziła w latach 70. USA i wiele krajów Europy. Brała udział w międzynarodowych festiwalach poezji : w Belgii, Francji, Portugalii i Jugosławii.

Była aktywną działaczką związkową. Już w czasach studenckich związała się z Kołem Młodych Pisarzy przy Oddziale Wrocławskim ZLP, z czasem objęła opiekę nad Dyskusyjnym Klubem Młodych Pisarzy.

Należała do współtwórców Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Poetka jest laureatką wielu nagród literackich. Wiersze jej są tłumaczone na wiele języków.

Urodziła się 20 czerwca 1931 r. w Rakówce pod Biłgorajem. Na Zamojszczyźnie spędziła dzieciństwo i okres II wojny światowej.

W latach 1950 -1953 studiowała polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Z tym miastem związała swe życie zawodowe i społeczne.

Przez wiele lat pracowała jako nauczycielka języka polskiego w szkołach średnich. W latach 1965-1967 była dyrektorem Wrocławskiego Ośrodka Kultury, pełniła również funkcję radnej dzielnicy Stare Miasto.

Zadebiutowała w r. 1953 wierszem pt. „Już jesień”. Drukowała swe utwory poetyckie, a także felietony i artykuły w „Odrze”, „Tygodniku Kulturalnym”, „Współczesności”, „Poezji”. Znajdują w nich wyraz niepokoje współczesnego człowieka, problematyka moralna, sprawy wyboru określonej postawy wobec otoczenia i wydarzeń. Do jej dorobku zaliczyć należy również dramaty, sztuki dla dzieci i słuchowiska radiowe.

Twórczość Urszuli Kozioł

Motywy poezji Urszuli Kozioł

Początki drogi poetyckiej poetki sięgają I poł. lat 50. W roku 1953  na łamach czasopisma „Sprawy i Ludzie” ukazał się pierwszy wiersz „Już jesień”. Pierwszy tomik poetycki „Gumowe klocki” ukazał się w 1957 r. Nie wyróżniał się niczym szczególnym. Dopiero późniejsze zwiastują talent. W latach 1965-76 Urszula Kozioł niemal jednogłośnie została okrzyknięta jedną z najlepszych poetek współczesnych.

 

Twórczość liryczna poetki nie poddaje się jednoznacznym klasyfikacjom. Ważny w liryce Urszuli Kozioł jest motyw zagrożenia i – związany z nim – ucieczki, pogoni. Towarzyszy świadomość ciągłego osaczenia – przez czas, przez innych.

                                                       Gdy ślad postawię

                                                     już mam ich na karku

 

Stałym elementem światopoglądu poetyckiego Urszuli Kozioł jest zagadnienie dziedzictwa kulturowego oraz przekonanie o nierozerwalnym związku współczesnej kultury ze światem myśli i sztuki dawnych pokoleń. Poetka wielokrotnie podkreśla związki z tradycją, np. poezją Kochanowskiego, Norwida, Leśmiana i innych.

Jej zdaniem jedynym sposobem na zachowanie ciągłości kultury i ocalenie tożsamości, jest podtrzymywanie tradycji.

                                      Muszę uchwycić się czegoś co dobrze mi znane

                                               co urzekało mnie i nadawało sens

                                       odchodzącemu temu właśnie mojemu czasowi.

W wierszach Urszuli Kozioł widoczny jest powrót do lat dzieciństwa, ale też do świata natury. Zapamiętane krajobrazy (drzewa, rzeki) są częścia wspomnień i po latach wracają jako symbole bezpieczeństwa. Co więcej - zachwyt nad przyrodą - doznany w nieznanym miejscu przywołuje w pamieci poetki wspomnienie stron rodzinnych.

                                   A więc to jest ten świat skrojony na moją miarę

                                               który raz już był mi kiedyś dany

                                           w zaraniu życia nad wodami Tanwi...

Kolekcja poezji polskiej XX wieku - wiersze poetki

Urszula Kozioł na Culture.pl

Poetka, prozaiczka, felietonistka, autorka form dramatycznych, w tym inscenizacji dla dzieci oraz monodramów. Urodziła się 20 czerwca 1931 w Rakówce pod Biłgorajem, na Lubelszczyźnie.

Zacznę od osobistego wspomnienia. Otóż kiedy byłem jeszcze studentem polonistyki, znany badacz literatury staropolskiej, zachęcając do udziału w swoim seminarium, wypowiedział słowa, które miały nas ośmielić i przełamać lęk przed jego odległym obszarem zainteresowań: "Nic się nie martwcie, u mnie można równie dobrze pisać o Sępie Szarzyńskim, jak i o Urszuli Kozioł".

"Klangor" to poezja lamentu i skargi, ale pulsująca szacunkiem dla świata. Przeniknięta głębokim, onieśmielająco dojrzałym humanizmem i empatią dla kruchego istnienia.

W monumentalnym tomie "Fuga (1955-2010)" zebrane zostały wiersze Urszuli Kozioł od debiutanckich "Gumowych klocków" po najnowszy tom "Horrendum", a także przekłady utworów Eugenio Montalego. To pierwsze tak pełne i obszerne wydanie wierszy poetki.

Życie i twórczość
Nowa Urszula Kozioł
Urszula Kozioł, "Klangor"
Urszula Kozioł, "Fuga (1955-2010)"
Urszula Kozioł, "Przelotem"

Najnowszy piękny liryczny "żalnik" Urszuli Kozioł to pożegnania ze światem, powroty pamięcią do spraw odległych, nawiązania do mistrzów, oswajanie śmierci. Subtelna poezja opisowa, kontemplacja chwili, pejzażu, natury, ukazująca znaczenie słowa/wiersza jako istotnego elementu wiążącego podmiot liryczny tych utworów z żywiołem życia.

Urszula Kozioł. "Odchodzę".
 
 
 
 
 

Urszula Kozioł: Supliki. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005.

                                  Najnowsze wiersze poetki.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now